వ్యక్తిగతం

స్కూబా డైవింగ్

Posted on డిసెంబర్ 14, 2014. Filed under: ప్రాయాణాలు, వ్యక్తిగతం | ట్యాగులు:, , , , , , |

శ్వాస తప్ప వేరొక శబ్దం వినపడకుండా వుండగా, వివిధ రంగుల చేపలు కనువిందు చేయగా, సముద్ర గర్భంలోని మట్టి మరియు పొదలను తాకుటూ నెమ్మదిగా కదులుతుండగా, నా చుట్టూ వున్న ప్రపంచం నిలకడగా వున్నట్టు, జీవితం ఎంతో అద్భుతంగా అగుపిస్తున్న ఆ క్షణాలు ఎంతో రమణీయం. ఆ క్షణాలలో నాలో నిశబ్దం ఆవరించింది. అది జీవితాంతం మరవలేని జ్ణాపకం.

స్కూబా డైవ్

స్కూబా డైవ్

మనిషి పక్షిలాగా గాల్లో ఎగరాలన్న కోరికతో విమానం కనుగొంతే, చేపలా ఈదాలన్న కోరికతో స్కూబా డైవింగ్ కనుగొన్నాడని అనిపిస్తుంది. సముద్రంలోని ప్రకృతిని ఆశ్వాదించాలన్న నా కోరిక స్కూబా డైవింగ్ ద్వారా నెరవేరింది. అందులోనూ మాల్టా యొక్క మైమరిపించే మధ్యదరా సముద్ర నీటిలో స్కూబా డైవింగ్ చేయడం, మిక్కిలి ఆనందాన్ని కలిగించింది.

స్కూబా డైవింగ్ ప్రక్రియ అంత సులభమేమి కాదు. పైగా ఇది బలహీన శరీరులకు, అజాగ్రత్త మరియు చంచల మానస్కులకు మంచిది కాదు. వీరికి ఈ ప్రక్రియ, జీవితంలో కొత్త అనుభూతి ఇవ్వకపోగా, వారి నుండి వారి జీవితాన్నే తీసేసుకుంటుంది. స్కూబా డైవింగ్ చేయడానికి, సావధానత మరియు క్రమశిక్షణ వంటి గుణములతో పాటు, కొన్ని పరికరాలు అవసరం. ఆ పరికరాలను మన శరీరానికి తగిలించుకోవడం మరియు వాటి వాడక పద్దతులు సరిగ్గా నేర్చుకోవడం, అతి ముఖ్యం.

డైవింగ్ చేస్తున్నప్పుడు, ముక్కు ద్వారా కాకుండా నోటి ద్వారా శ్వాస తీసుకోవడం కాస్త ఇబ్బంది కలిగించినా, తరువాత అది ఇట్టే అలవాటు అయ్యింది. స్కూబా డైవింగ్ పరికరాలు, నీటి లోపల పనిచేయడం కొరకు తయారు చేయబడింది; నీటి ఉపరితలంలో లేక నేల మీద కొరకు కాదు; అది అర్థం చేసుకోవడానికి కాసింత సమయం పట్టింది. మొదటి సారి స్కూబా డైవింగ్ చేసినప్పుడు పడ్డ అవస్థ, రెండవ సారి గుర్తుకు కూడా రాలేదు. రెండవ సారి, నన్ను నేను కాపాడుకోవడానికి ప్రయత్నించడం ఆపి, నా పరిసరాలను ఆస్వాదించడం మొదలుపెట్టాను. అది కూడా, ఇవన్నీ నాకు తెలియకుండా జరిగిపోయింది.

స్కూబా డైవింగ్, నా సాహస క్రీడల చిట్టలో మొదటిది. కొన్ని సార్లు మాత్రం చేసి ఆపేసేటటువంటిడి కాదు ఇది; అవకాశం దొరికినంత కాలం, చేయదగ్గ ప్రక్రియగా నాకు ఇది మారింది.

టపా మొత్తం చదవండి | Make a Comment ( 2 so far )

మాల్టా ముచ్చట్లు

Posted on అక్టోబర్ 31, 2014. Filed under: ప్రాయాణాలు, వ్యక్తిగతం | ట్యాగులు:, , |

మాల్టా.. మధ్యధరా సముద్రంలో ఐరోపా ఖండంకు చెందిన మూడు చిన్ని చిన్ని దీవుల దేశం. కలలో కూడా నేను ఈ దేశం వస్తానని ఊహించలేదు. కానీ, మన దేశం కానిది ఏదైనా విదేశమే కావడం చేత, మాల్టా వచ్చేసాను.

Mdina వీధులలో

Mdina వీధులలో

మన వంటలు, సినిమాలు, షికార్లు గట్రా ఇక్కడ లేకున్నా, ఇక్కడ ప్రజల ఆతిథ్యం, వీరి గౌరవ మర్యాదలు ఆ లోట్లను పూడుస్తున్నాయి. గోదుమ వర్ణపు చర్మం కలిగిన మనలను, తక్కువ చూపు చూస్తారన్న నా అభిప్రాయాన్ని మాల్టీయులు తుడిచిపారేశారు. చూడగానే ఇట్టే మనం భారతీయులమని పసిగట్టేస్తారు. బహుశా అది పెద్ద రాకెట్ సైన్సు కాదనుకోండి. కానీ అంతటితో ఆగకుండా, వీలైతే పలకరిస్తారు. కొన్ని సారు అయితే, ప్రశ్నల జల్లు కురిపిస్తారు.

మీకు ధ్యానం వచ్చా?

యోగా చేస్తారా?

మీరు గోమాంసం ఆరగించారు కదా?

ఎలప్పుడు బియ్యం(అన్నం) ఎలా తింటారు?

మీకు ఇక్కడ ఇండియన్ కాఫీ దొరకడండి. హహహ!!

ఇక్కడి ప్రాచీన మరియు నవీన భవంతుల మేళవింపు చూడ ముచ్చటగా వుంది. మాల్టీయులకు దైవ భక్తి కాస్త ఎక్కువనే చెప్పాలి. మనకు ప్రాంతానికో గుడి లాగా, వీళ్ళకు అక్కడకడ ఒక చర్చి వుంటున్నది. మరలా అవి చిన్నవి కూడా కావు మరి. అయినా, వీరి పరమత సహనం నన్ను అబ్బురపరిచింది.

వంపులు తిరగని దార్లు చూడడం చాలా కష్టమే. ప్రతి ఒకరు కారు కలిగివుంటారు. ఒక్క Rolls Royce కారు తప్ప, అన్నీ కంపనీల కార్లు ఇక్కడ చూడవచ్చు. BMW, AUDI, Benz లు కుప్పలు తెప్పలుగా కనిపిస్తాయి ఇక్కడ. మన Maruti 800, Gypsy, tata sumo ల లాంటివి కూడా, వీరు వదలిపెట్టలేదు. సన్నటి సందులలో సైతం వీరు చాలా చాకచక్యంతో కార్లు తోలేస్తూ వుంటారు. దానికి కారణం మాల్టీయులు చట్టాన్ని బాగా పాటించడమే. one ways, zebra crossing లాంటి వాటిని పాటిస్తారు, పోలీసులు వున్నా, లేకున్నా.

వయసు మరియు లింగ భేదం అవేవీ లేకుండా, అందరూ అన్నీ రకముల పనులు చేయడం, నాకు చాలా ఆనందాన్ని కలుగజేసింది. దాదాపు అందరూ పొగ త్రాగడం మరియు మద్యం సేవించడం నివ్వెరపరిచింది. వయసు మీరిన వారు సందు చివర్లలో, బార్, క్లబ్ ముందర కుర్చీలపై కాలక్షేపం చేయడం ముచ్చట కలిగిస్తుంది. bonjour అని చెయ్యి పైకెత్తి మరి పలకరిస్తారు. సముద్ర తీరాలలో ఈత దుస్తులలో కూడా వీరు కనువిందు చేస్తారు.

మాల్టీస్ ఇక్కడి వారి భాష. లిపి ఆంగ్లం లాగే వున్నా, భాష మాత్రం కాస్త చిత్రంగానే వుంటుంది. అరబ్, ఇటాలియన్, ఫ్రెంచి, ఆంగ్ల భాషల ప్రభావం వీరి భాషపై ఎక్కువనే చెప్పాలి. పలు మార్లు, మాల్టీయులు మామూలుగా మాట్లాడుతున్నా, వారు పోట్లాడుతున్నారేమో అన్న భావన కలుగుతుంది. X ను ‘ఎక్స్’ అని కాక ‘ఇష్’ గా పలకాలి; J ను ‘జె’ అని కాకుండా, ‘యా’గా పలకాలి; ‘Q’ నైతే ఏకంగా వదలిపెట్టేయాలి.

ఇప్పటికీ ఇవే నా మాల్టా ముచ్చట్లు.

టపా మొత్తం చదవండి | Make a Comment ( 2 so far )

మిస్టర్. అంతరాత్మ

Posted on జూన్ 24, 2012. Filed under: వ్యక్తిగతం | ట్యాగులు:, , , , , , , |

నా తెలుగు బ్లాగుపై నాకు మక్కువ ఎక్కువ. ఈ బ్లాగు మొదలుపెట్టిన కొత్తలో, వదలకుండా టపాలు ప్రచురించాలని తలచేవాడిని. కాని అలా జరగలేదు. అనుకున్నదొక్కటి, జరిగినదొక్కటి. అలా అని చింతిస్తూ కూర్చుంటే మటుకు ఏది జరగదు గనక, సరదాగా ఓ టపా వ్రాయాలని అనుకున్నాను. మంచి ఆలోచనే. కాని దేని గురించి వ్రాయాలి?నా బుర్రకు ఒక ఆలోచన తట్టింది. నా అంతరాత్మ నేను జరిపిన సంభాషణ గురించి వ్రాద్దామని నిశ్చయించుకున్నాను.

నేను సరాసరి ఐ.టి. ఉద్యోగిగా మారిపోయాను. అందులోనూ నేను ఎంతగానో ఎదురు చూసిన పదోన్నతి, జీతంలో హెచ్చు రెండింటినీ పొందలేదని కాస్త మనస్తాపానికి లోనయాక, ఏంటి నా జీవితం, నాకు ఏమి జరుగుతున్నది అని ఆలోచిస్తున్న ఒకానొక తరుణంలో, నా అంతరాత్మ నా ఎదుట ప్రత్యక్షమై ‘ ఒరేయ్. ఓ.యస్. గా .. తెగ ఫీలవకు.. ఏదో లోకంలో నీకొకడికే అన్నీ కష్టాలు వున్నటు. ఈ భవసాగరాన్ని నీవొకడివే ఒంటరింగా ఈదుతున్నట్టు, మిగిలినవాలందరు కష్టమంటే తెలియకుండా దర్జాగా కాళ్ల మీద కాలేసుకొని జీవిస్తున్నటు అనుకోకు… ఈ సినిమా కష్టాలు, నిజంగా అసలు కాష్టాలే కావు. ముందు లేచి నిలబడు. బాగా శ్వాస తీసుకో. రోజు త్వరగా నిదురలేచి, కాసంత కసరత్తు చేసి, మూడేళ్లలో నీవు చాలా శ్రద్దగా పెంచిన బొజ్జను తగ్గించు. మంచి సాహిత్యం చదువు. సంగీతాన్ని ఆస్వాదించు. వీలైతే సినిమాలు చూడడం తగ్గించు… బాగు పడతావు’ అని చెప్పింది.

‘అన్నయ్య’ చిత్రంలో చిరంజీవికి అతని అంతరాత్మ సూచనలు ఇచ్చినట్టు, నా అంతరాత్మ కూడా నాకు ఎంతో ప్రేమగా సూచనలు ఇస్తే నేను వాటిని పాటించకుండా వుంటానా చెప్పండి. మీకు కూడా మీ అంతరాత్మతో కలిసి మాట్లాడే అవకాశం దొరకాలని కోరుతున్నాను. మీ అంతరాత్మ కలిస్టే గనక, మీ ముచ్చట్ల విశేషాలు నాతో ఇక్కడ తప్పక పంచుకోండి.

టపా మొత్తం చదవండి | Make a Comment ( 6 so far )

తండ్రి మనస్సు

Posted on నవంబర్ 24, 2009. Filed under: వ్యక్తిగతం | ట్యాగులు:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , |

మా నాన్నగారు వంశపార్యంపరంగా వస్తున్న మా చిల్లర అంగడి ( దీనినే కొన్ని చోట్ల కిరాణా కొట్టు అనో లేక శెట్టంగడి అనో లేక ఉత్తిగా కిరాణా అనో పిలుస్తుంటారు ) నిర్వహిస్తున్నారు. మా జీవనాధారం, ఊపిరి అంతా అదే. మాకు అన్నం పెట్టే దైవమది. నా ఇంజనీరింగు ఈ ఏడాదే పూర్తయ్యింది. నాకు ఉద్యోగవకాశం ఇచ్చిన సంస్థ వారు, వచ్చే నెల నన్ను ఉద్యగంలోకి తీసుకోనున్నారు. మరి ఈ కాలీ సమయాన్ని ఎలా తోసిబుచ్చాలని నేను అప్పట్లో ఆలోచించాను. కాని, ఆలోచించేలోపు సమయంతా దాదాపు గడిచిపోయింది. ఇన్ని రోజులు మా అమ్మమ్మ, నాన్నమ్మ, మేన మామ , బాబాయి ఇలా దాదాపు అందరి బంధువుల ఇళ్లకు వెళ్ళివచ్చాను. ఓ కంప్యూటరు కోర్సుకు కూడా వెళ్ళాను( కాలం వెళ్ళబుచ్చడానికే ఈ కోర్సు. ఏదో దంచేద్దామనో, చించేద్దామనో కాదు). ఈ బ్లాగును కూడా మొదలెటాను.

కార్తీక మాసంలో అంగట్లో వ్యాపారం చేయడానికి మా నాన్నకు, నా అవసరం వుంటున్నది. నేను లేకున్నా ఏదో విధంగా ఆ భగవంతుని కృపతో నెట్టుకు రాగలరు. నేను కూడా మా అంగట్లో అప్పుడప్పుడు వెళ్తూ మా నాన్నకు సాయం చేస్తుంటాను. అందులో నాకు ఏమి ఇబ్బంది కూడా లేదు. కాని, కొన్ని రోజులుగా మా నాన్న నా గురించి బాధపడుతున్నారని తెలిసింది. మా నాన్న ప్రోద్బలంతోనే నేను ఇంజనీరింగు చేశాను. మరి నేనిప్పుడు ఇంట్లోనే వున్నాను కదా, మా నాన్న పిలిచినా పిలవకున్నా అప్పుడప్పుడు మా అంగడికి వెళ్ళి పని చేస్తుంటాను. ఇంజనీరింగు చదవి, ఒక బహుళజాతి సంస్థలో త్వరలో ఉద్యోగంలో చేరునున్న తన కొడుకు ఈ విధంగా అంగట్లో పని చేస్తున్నా,పని చేయవద్దు అని కూడా అనలేకున్నాను అని మా అమ్మతో మా నాన్నగారు తన బాధను వ్యక్తపరిచారంటా.

ఈ విషయం తెలుసుకున్న మొదట్లో నాకు ఎలా ప్రవర్తించాలో  తెలియరాలేదు. మా అంగడి గిరాకిలలో(customers) కొందరితో మాకు మంచి స్నేహ బంధం ఏర్పడింది. అటువంటి గిరాకి ఐన  ఒకతని బాగా చదువుకున్న కొడుకు, తన కాలీ సమయాలలో వాళ్ల పొలంలో, పసువుల పెంపకంలో బాగా పని చేస్తాడని, ఓ మారు మా నాన్న చాలా గొప్పగా ఆ గిరాకి యొక్క కొడుకు గూర్చి చెప్పడం గుర్తు. మరి నాదగ్గర ఆ చదువుకున్న అబ్బాయి గురించి గొప్పగా పొగిడిన మా నాన్న, నా విషయం వచ్చేసరికి బాధపడడం నాకు సబుబని అనిపించలేదు. కాని ఏమి చేద్దాం, ఏ తండ్రైనా, తన పిల్లలు కష్ట పడడం సహించలేడు కదా?! అప్పుడప్పుడు కాస్త కష్టంగా తోచినా, మన పనులు మనము చేయడంలో తప్పులేదు గనక, నేను మా అంగట్లో పని చేస్తుంటాను. ఎంతైనా నేను ఈ రోజు అనుభవిస్తున్న సుఖాలకు కారణం మా అంగడే గనక, దాంట్లో పని చేయడం నాకు చాలా సంతోషమే. మన గతాన్ని మనం ఎన్నటికి మరవకూడదన్నది నేను నమ్ముతాను. మంచి మనసు కలిగిన తండ్రి నాకు వున్నందుకు ఆ భగవంతుడికి నా శత కోటి ప్రణామములు.

టపా మొత్తం చదవండి | Make a Comment ( 7 so far )

బాల్యం returns (నా మదిలో….)

Posted on నవంబర్ 16, 2009. Filed under: వ్యక్తిగతం | ట్యాగులు:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , |

నా బాల్యము గడిచిపోయినదని మొన్న నాకు మరోమారు గుర్తుకువచ్చినది. మొన్న, నవంబరు 14న బాలల దినోత్సవం సందర్భంగా నేను చదివిన పాఠశాలకు వెళ్తానని నేను అస్సలు అనుకోలేదు. నాకు వెళ్ళాలన్న ఉద్దేశ్యం కూడా ఉన్నది కాదు. నా మిత్రుడు విద్యా సాగర్‌కు ఎంతైనా కృతజ్ఞతలు తెలపాల్సిన అవసరం ఉన్నది. అతనే నన్ను మా పాఠశాలకు తీసుకువెళ్ళాడు.

ఆ రోజు నాకు చాలా గుర్తుండిపోతుంది. నేను మా పాఠశాలలో‌ 10 సంవత్సరాల కాలం చదువుకున్నాను. ఇప్పుడు ఆ సంతోషకరమైన, నా జీవితంలో చాలా ఉపయోగకరంగా గడిపిన రోజులు గడచి సుమారు 7 సంవత్సరాలు కావస్తున్నది. అక్కడ బాలల దినోత్సవ సందర్బంగా జరుగుతున్న కార్యక్రమాలను చూస్తుంటే నా బాల్యం గుర్తుకువచ్చేసింది. మా కరస్పాండెంట్ మహేష్ రెడ్డి గారు నన్ను ఓ‌ మూలన నిల్చుని వుండగా గుర్తుంచి, ఎంతో ఆప్యాయంగా పలకరించి, నువ్వు ఇక్కడ వచ్చినది నాకు చాలా సంతోషంగా ఉన్నదని చెప్పారు. ఇంకా మా అమ్మ ఎలా ఉన్నారని కూడా అడిగి తెలుసుకున్నారు. అంత పెద్ద సంస్థకు అధిపతి, క్షణం తీరికలేకుండా ఎప్పుడు ఏదో పనిగా వుండే ఆయన, ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత కూడా నన్ను గుర్తుంచుకొని నాతో మాట్లాడిన ఆ క్షణం నాకు క్రొత్తగా రెక్కలు మొలచి గాలిలో తేలినట్టు అనిపించినది.

నా పాఠశాల రూపురేకులు ఈ గడిచిన ఏళ్లలో‌ ఎంతో‌ మారిపోయింది. కాని, నేను చదివిన కక్షల గదులు నాకు ఇంకా గుర్తుకున్నది. మేము ఆటలాడుకున్న ఆ మైదానం ఇంకా నా మదిలో పదిలంగా ఉన్నది. అక్కడి టెంకాయ చెట్లు, ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణం, అక్కడ నేను గడిపిన ఎన్నో మధుర స్మృతులను  జ్ఞప్తికి తీసుకువచ్చాయి. నాకు చదువు చెప్పిన ఉపాధ్యాయులు పలువురు ఇప్పుడు ఆ పాఠశాలలో లేరు. అయినా, వారు నాకు అందించిన పాఠాలు, నేర్పిన విలువలు, నాలో బాగా పాతుకుపోయాయి. మిగిలిన ఉపాధ్యాయులు నన్ను చూసి చాలా మురిసిపోయారు. నేను ఏమి చేస్తున్నానో అడిగి తెలుసుకున్నారు. నా ఉద్యోగ జీవితం బాగుండాలని, నేను బాగా వృద్ధి చెందాలని దీవించారు. ఓ టీచరమ్మైతే  “ఓరేయ్! చిన్న చిన్న లిల్లీపుట్ల లాగా ఉండేవారు మీరు, ఇప్పుడు నేను తలపైకెత్తి చూస్తేగాని మిమ్ములను పూర్తిగా చూడలేకున్నాను” అని అన్నారు. వారు మమ్ములను కేవలం శిష్యులలాగా కాక, తమ సొంత బిడ్డలుగా చూచేవారు. వారు నన్ను వారి బిడ్డలాగా చుసుకునేవారని కృషి చేస్తే ఏంటట టపాలో ఒక ఉదాహరణతో  వివరించాను. పదవ తరగతిలో‌ వున్నప్పుడు, మా పాఠశాలను మేము ఇక వదలి వెళ్ళాలనే విషయం జ్ఞప్తికి వచ్చినప్పుడంతా నాకు మిక్కిలి బాధేసేది. నా పాఠశాలను అంతగా ప్రేమించేవడిని నేను. నా ప్రస్తుత స్థితికి, నా పాఠశాల ఒక ముఖ్య కారణంగా చెప్పుకోవచ్చు. పూర్తిగా పదేళ్లు అక్కడ గడిపాను. ఎంతో నేర్చుకున్నాను. దెబ్బలు తిన్నా అది నా బాగు కోసమే అని తెలుసుకున్నాను. నా వ్యక్తిత్వం చాలా వరకు రూపుదిద్దుకున్నది అక్కడే. అది నాకు దేవాలయంతో‌ సమానం. నా పాఠశాల గురించి ఒక ముక్కలో‌ ఆంగ్లంలో‌ చెప్పాలంటే “My school is my second home”.

టపా మొత్తం చదవండి | Make a Comment ( 2 so far )

స్వామి సన్నధిలో

Posted on జూలై 21, 2009. Filed under: వ్యక్తిగతం | ట్యాగులు:, , , , , , , , , , , , , , , , |

మా నాన్నగారు తన ఇంటర్(C.E.C), శ్రీ సత్య సాయి హైయర్ సెకెండరీ స్కూలు, వైట్ ఫీల్డు, బెంగళూరులో చదివారు. స్వామి సన్నధిలో చదవడం నిజంగా పెద్ద అదృష్టం. నా తమ్ముడు అదేవిధంగా స్వామి కాలేజిలో ఇంటర్(M.P.C)కంప్యూటర్స్  , పుట్టపర్తిలో చదివాడు. ఇప్పుడు అక్కడ శ్రీ సత్యసాయి యూనివర్సిటిలో‌  B.Sc(M.E.S)Honsలో చేరాడు.

నేను మొదటి తరగతి ముందు ఒకసారి మరియు పదవ తరగతి తర్వాత, రెండు సార్లు అక్కడ ప్రవేశ పరీక్షకు హాజరయ్యాను. నాకు అక్కడ స్వామి సన్నధిలో చదివే భాగ్యం కలగలేదు. కాని, నేను ఎందుకు బాధపడాలి? నా తరుపున, నా తమ్ముడు అక్కడ ఉన్నాడు కదా!!

నా తమ్ముడికి మంచి చదువు మాత్రమే కాకుండా రోజు తప్పనిసరి ఆటలు కూడా ఉంటుంది. ఇంకా ఆహారం చాలా బాగుంటుంది. అక్కడ చదువుల గుడి, క్రమశిక్షణకు పెట్టినపేరు. ఇవ్వన్నీ ఒక ఎత్తు అయితే ఆ నడిచే భగవానుని స్పర్షణ, దర్శన, సంభాషణ భాగ్యం దొరకడం మరో ఎత్తు.

మా తమ్ముడు ఇంటర్ హాస్టల్‌లో తీసుకొన్న కొన్ని వీడియో చిత్రాలను నాకు ఇచ్చాడు. వాటిలో  కొన్నింటిని తీసుకొని ఒక చిన్న వీడియోగా తయారుచేసాను. దాన్ని youtubeలో upload చేసాను. ఆ లంకెను క్రింద ఉంచుతున్నాను.

ఫేస్ బుక్‌లో ఉన్నవారు ఇక్కడ చూడండి.

youtubeలో చూడదలచినవారు ఇక్కడ మరియు ఇక్కడ చూడండి.

టపా మొత్తం చదవండి | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...